Jamm það er rétt. Síminn minn myndi taka undir þetta.. ef hann hefði ekki látist eftir óhóflegt tebað. Hélt að svona lagað kæmi bara fyrir kjána í kjánalegum myndum..

En nei. Í gær missti ég símann minn ofan í tebolla.

Algjörlega ónothæfur.. en hefur aldrei ilmað jafn vel.

Þeir sem þurfa að ná í mig mega senda mér meil.

Þeir sem þurfa ekki að ná í mig mega líka senda mér meil.

Kveðjur eru góðar.

Í gær var minn fyrsti julefrokost. Bekkurinn minn og eldri nemendur sem sáu um Rus-túrinn hittumst, borðuðum góðan mat, drukkum öl, snafs og glögg, dönsuðum og skemmtum okkur. Ég hafði tekið að mér að búa til Ris á'lamand, sem er ákveðin kúnst og tók tíma að finna útúr.. og til að flækja enn fyrir mér var ég staðráðin í að búa til karmellusósu í staðinn fyrir að kaupa hina hefðbundnu dönsku kirsuberjasósu. Ahh.. það var vesen. Hvernig getur verið svona mikið mál að búa til sósu úr bræddum sykri, vatni og þeyttum rjóma? Jú, heitur sykur er stórhættulegur og þegar maður setur vatn útí þá frussast sykurinn út um allt. Í fyrstu tilraun brenndi ég sykurinn og í annarri tilraun vil ég meina að rjóminn hafi verið gallaður þar sem hann fór allur í kekki og vildi ekki blandast við sykurinn.

Í þriðju tilraun varð sósan allt í lagi.. bara ögn þynnri heldur en venjulega þar sem þeyttur rjómi var uppseldur og ég þurfti að nota kaffirjóma og matreiðslurjóma... dadara..

Þetta er í síðasta skipti sem ég geri risalamand og karmellusósu fyrir svona mikinn fjölda af fólki. Vil líka kenna því um.. það er betra þegar maður prófar eitthvað í fyrsta skipti að gera einfalda uppskrift en ekki sexfalda.

Þurfti síðan 2 til að hjálpa mér með þetta yfir í Fredriksberg. Ég er alltaf að reka mig á það þessa dagana hvað hjólakarfan mín er ekki nógu stór. Stundum væri gott að vera með aðgang að bíl.

Ég ætla að reyna að læra pínu áður en ég fer til vinkonu minnar í piparkökubakstur. Róleg- og huggulegheit (ííí hvað ég er farin að nota danska íslensku.), risa piparkökuhjörtu með nöfnunum okkar og klassísk sænsk jólalög.

Mér varð ljóst í gær að ég hef ekki haft nein jólalög á heilanum hingað til. Sem er stórmerkilegt þar sem ég er venjulega farin að syngja jólalög í október heima á Íslandi. Svo ég skellti mér á fm957 á netinu, sem ég vissi að ekki myndu svíkja mig um íslenskt jóla-trall.. svo ég gat trallað mig fram úr bakstrinum. Það var gaman.

Jæja, þetta var útúrdúr.

Lofa einu bloggi áður en ég kem heim um jólin.

Knús!

Gott að hlusta á Celia Cruz og leiða hjá sér óspennandi veður.

Bráðum mánuður síðan ég byrjaði í skólanum. Mér finnst eins og ég hafi verið ég hérna mun lengur. Búin að tengjast góðu fólki og koma mér vel fyrir. Er í líkamsrækt á einhverri lúxus fitness-stöð, búin að kaupa mér gítar og er með góða rútínu. Dönsku áhrifin segja til sín... hjóla út um allt, hreyfi mig fyrir skóla, mæti með nesti í skólann og er alltaf að narta í gulrætur og tómata. Ég held mig reyndar við sænska hrökkbrauðið.. en áður en ég veit af verð ég farin að kaupa rúgbrauð í staðinn.

Var að setja inn myndir á Facebook fyrir þá sem vilja forvitnast um hvernig ég bý og fólkið sem ég umgengst.

Ljúfa líf.

Fyrsta skólavikan er liðin.

Allt fer hægt og rólega af stað og við fáum góðan tíma til að komast inn í kerfið. Við höfum aðallega verið að fjalla um samskipti í heilbrigðiskerfinu og á fimmtudaginn fórum við í vettvangsferð á spítala og áttum að fylgjast sérstaklega með samskiptum.

Ég fór ásamt bekkjasystur minni á Roskilde sygehus á þvagfæradeildina. Við tókum stofugang með lækni og fórum svo með yfirlækni upp á þvagfæraskurðdeildina. Það var rosalega spennandi. Löbbuðum inn í aðgerð eftir aðgerð og það var næstum liðið yfir stelpuna sem var með mér þegar við sáum leg fjarlægt úr konu.

Svo á föstudaginn áttum við að presentera það sem við höfðum séð, sérstaklega með tilliti til samskipti fólks. Flestir fjölluðu um samskipti læknis og sjúklings – en ég fjallaði um skamskipti starfsfólksins í aðgerðunum.. en mér fannst ótrúlegt hvað stemmningin var létt og skemmtileg.. allir svo hressir og glaðir og spjölluðu um hversdaginn og um persónulega hluti eins og fjölskylduna, helgina, slúðrið á meðan það var að skera upp sjúklinginn. Allt var svo frjálslegt og við fengum meira að segja nammi og djús meðan við horfðum á axli fjarlægt úr blöðruhálsinum. Ég hafði ímyndað mér sterilt umhverfi, allir í grænu og einbeittir að aðgerðinni sjálfri og sjúklingnum og líðan hans..

Þetta var svoldið sérstök upplifun.

Ég lifði semsagt af fyrstu ræðuna mína á dönsku. Var rosalega stressuð samt, eldrauð í framan og titrandi.. en allt fór vel og ég fékk hrós fyrir dönskuna mína og sérstakt lófatak.

Eftir skóla á föstudaginn fór bekkurinn saman á stúdentaklúbbinn þar sem var fyrsti Fredagsbar skólaársins. Við biðum 6 klst (!) í röð eftir að komast inn.. en það var ágætlega fljótt að líða þar sem veðrið var æðislegt - tveir bekkjabræður mínir fóru og keyptu 3 bjórkassa, svo við sátum í röðinni og spiluðum, borðuðum pizzu og höfðum það notalegt með bjór. Eftir sex tíma biðröð var maður þó orðinn svoldið þreyttur þegar við komumst loksins inn á klúbbinn. Entist bara í 2 og ½ tíma á dansgólfinu og svo hjólaði ég heim.

Afbragðs endir samt á góðri viku!